jump to navigation

இரண்டு டாலர் நோட்டு Tuesday September 28, 2004

Posted by Pari(பரி) in பொது.
comments closed

கள்ள நோட்டுகளைத் தடுப்பதற்காக, உலகெங்கிலும் நோட்டுகளை(currencies) அவ்வப்போது மாற்றிக் கொண்டே இருப்பார்கள்; ஒவ்வொரு முறையும் போலி நோட்டுகள் உருவாக்குபவர்களுக்கு சவால்விடும் வகையில் பாதுகாப்பு விஷயங்களை உயர்த்திக் கொண்டே.

டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் வேகமாக முன்னேறும் இந்தக் காலத்தில், போலிகளைத் தயாரிப்பது ஓரளவுக்கு சுலபமானதாகவே(அதாவது, அந்தத் தொழில் செய்பவர்களுக்கு) இருக்கிறது. ஆகவே, இத்தகைய முன்னேற்றங்கள் அவசியமாகிறது.

அமெரிக்காவில் இன்று, புதிதாக வடிவமைக்கப்பட்ட $50 நோட்டை புழக்கத்திற்கு விட்டிருக்கிறார்கள்.

பேச வந்தது அதைப்பற்றியல்ல(ஆரம்பிச்சிட்டாண்டா!). ஒரு Associated Pressசெய்தியைப் படித்த போது(சுட்டியைத் தேட பொறுமையில்லை), “$1, $2 நோட்டுகள் இப்போதைக்கு மாற்றப்பட மாட்டாது.” என்று இருந்தது.

ஒரு டாலர் நோட்டு சரி, இரண்டு டாலர் நோட்டு? இதுவரைப் பார்த்ததே இல்லையே! கொஞ்சம் புருவம் நெளிய வைத்தது.

விவேக், ஒரு படத்தில்(எதோ, ஒரு குப்பை பிரசாந்த் படம்), ஃபோன் பண்ணிவிட்டு, 19 ரூபாய் நோட்டைக் கொடுப்பாரே அது மாதிரி இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றாலும், அந்த நேரத்தில் இது ஞாபகத்துக்கு வந்ததைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. அப்புறம் தங்கர் பச்சான் எழுதிய “ஒன்பது ரூபாய் நோட்டு” நாவலும்தான்(ஐ, சந்தடி சாக்குல ‘இலக்கியவாதி’களுக்கு தீனி போட்டாச்சு!).

தோண்டிப் பார்க்கும் புத்திதான் இருக்கவே இருக்கிறதே, அது சும்மா விடுமா? தோண்டிப் பார்த்ததில், இரண்டு டாலர் நோட்டு கிடைத்தது. போலி எல்லாம் இல்லை, அசல். அச்சடிக்கும் இடத்திலேயே படம் போட்டுக் காட்டியிருக்கிறார்கள்; பாருங்கள்.

© Bureau of Engraving and Printing

(மேலும் நோட்டுகளைப் பார்க்க, படத்தின் மேல் சொடுக்கவும்.)

நான் இது வரைப் பார்த்ததே இல்லை.

இன்னாள், முன்னாள் அமெரிக்க வாழ் மக்களே, நீங்கள் இந்த இரண்டு டாலர் நோட்டைப் பார்த்ததுண்டா?

சும்மனாச்சுக்கும்… Monday September 27, 2004

Posted by Pari(பரி) in பொது.
comments closed

நீங்கள் தினமும் உபயோகிக்கும் மின் சாதனங்களில்(கணிணி, செல்பேசி, தொலைக்காட்சி, ரேடியோ, தொலைபேசி, வாட்ச்) ஒன்றை இனி ஒரு வருடத்திற்கு உபயோகிக்க கூடாது என்றால் எதை விட்டுவிடுவீர்கள்? ஏன்? ரேடியோ:

“காலையில் எழுந்தேன், ‘ஆய்’ போனேன், பல் தேய்த்தேன், அடித்துப் பிடித்து வெளியில் ஓடி 1970-ஆம் ஆண்டு பிக்கப் ட்ரக்கை ஓட்டிக் கொண்டு கேர்ள்ஃபிரண்டைப் பார்க்கப் போனேன், அதற்குள் அவள் வேறொருவனுடன் ஓடிவிட்டாள். நான் பெரிய தப்புப் பண்ணிவிட்டேன், ‘ஆய்’ போன நேரத்தை மிச்சம் பிடித்திருக்க வேண்டும். ‘கண்ணே திரும்ப வந்துவிடு, இனி நான் ஆய் போகமாட்டேன்’” போன்ற அற்புத வரிகள் கொண்ட அமெரிக்க நாட்டுப்புற பாடல்களைக் கேட்க ரேடியோ வேண்டும்.

தொலைபேசி:

டிஎஸ்எல்(DSL) இணைப்பிற்காக மட்டுமே இருக்கும் வீட்டு தொலைபேசியை ஏற்கனவே மானசீகமாக விவாகரத்து செய்தாகிவிட்டது. ஆனாலும், ஒன்பது மணிக்கு முன்பு செல்பேசிக்கு அழைக்கும் ‘செல்பேசி நாகரிகம்’ தெரியாதவர்களை, உடனே, ‘வீட்டு நம்பருக்கு பண்றியா/பண்றீங்களா?’ என்று அவசர அவசரமாக சொல்லிவிட்டு, செல்பேசி நிமிடங்களை மிச்சம் பிடிக்க வீட்டுத் தொலைபேசி தேவை.

செல்பேசி:

“இதோ இன்னும் 10 மைல்தான், வந்துவிடுவேன்”

“இன்னும் 3 மைல்தான் இருக்கு, 5 நிமிஷத்துல அங்கெ இருப்பேன்”

செல்பேசி கம்பெனி வழங்கும் ‘அட்சய பாத்திர’ வார இறுதி நிமிடங்கள், ராக்கெட் ஏவும் துல்லியத்தோடு வார இறுதிகளில் வரவை அறிவிக்கவும், நண்பர் வீட்டு வாசலில் போய் நின்றுகொண்டு, கதவைத் தட்டினால் கதவுக்கு வலிக்குமே என்றும், அழைப்பு மணியை அடித்தால் நண்பர், ‘செல்பேசிதான் சிணுங்குகிறது என்று அதைத்தானே தேடி ஓடுவார்’, என்றும் நினைத்துக் கொண்டு -இன்னொரு முறை- செல்பேசியைத் தட்டி “ஹலோ, எவ்வளவு நேரமா வெளியில நிக்கிறது? வந்து கதவத் திறங்க” என்று அதட்ட செல்பேசி அவசியம் வேண்டும்.

தொலைக்காட்சி:

(1 சாதாரண version)

எந்தச் சானலைத் திருப்பினாலும் நிரந்தரமாக இருக்கும் புஷ் vs கெர்ரி போட்டியின் கருத்துக் கணிப்பு வரைபடத்தை(Poll graphics), குறுக்கு, நெடுக்கு கோடுகளாக, பீட்ஸாவை ஒழுங்கில்லாமல் வெட்டியது மாதிரி, ஈசிஜி மானிட்டரில் தெரியும் நெளி நெளி கோடுகள் மாதிரி என்று பல வடிவங்களில், பல வண்ணங்களில் பார்ப்பது, 10 வினாடிகளுக்குள் முடிந்துவிடும் 100மீட்டர் ஓட்டப்பந்தயத்தைப் பார்ப்பதை விட சுவராசியமானது. அதனால் தொலைக்காட்சி வேண்டும்.

(2 கொஞ்சம் ரசமான, ஆனால், (என் அளவுகோலின்படி) ஆபாசமில்லாத version)

ஒலிம்பிக்ஸ் 100மீட்டர் ஓட்டப்பந்தயம் பார்க்க கிளர்ச்சியாக(exciting) இருந்தாலும், முதுமையில் உச்சத்தை(orgasm) அடைவது போல (பத்து வினாடிகளுக்குள்) சீக்கிரம் முடிந்துவிடும். முதல் கட்டத் தேர்தலில்(Primaries) ஆரம்பித்து, அடுத்த அதிபர் யாரென்று முடிவு தெரியும் வரை, -கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடம் நடக்கும்- அமெரிக்கத் தேர்தல், இளமையில், தொட்டு, தழுவி, சரசமாடி, உச்சத்தை அடைவது போல சுவராசியமானது(இது வெறும் கல்வி ஞானம் என்பதை அறிக! மேலும், ‘கல்வி’யில் நடு எழுத்து மேல் புள்ளி உண்டு! – ‘ல்’).

யார் மேலே, யார் கீழே என்று எந்தச் சானலைத் திருப்பினாலும் படம் போட்டுக்(Poll graphics) காட்டும் தொலைக்காட்சி, இந்தத் தேர்தல் வருஷத்தில்(election year) அவசியம் வேண்டும்

கணினி:

‘இம்மென்றால் சிறைவாசம், ஏனென்றால் வனவாசம்’ என்பதற்கு இலக்கணமாய் முணுக், முணுக்கென்று தொட்டதுக்கெல்லாம் உணர்ச்சி வசப்பட்டு சண்டை போடும், குழுக்கள், வலைப்பதிவுகள், வலைசஞ்சிகைகள், வலைமன்றங்கள், நடுவிலே சம்பந்தமில்லாமல் ஆஜராகி, மொத்துப்படும் ‘கருத்து கந்தசாமி’களிடமிருந்து தப்பிக்க வேண்டும்.

1. காக்கா கருப்பு

பால் வெளுப்பு

நான் ஒரு துடுப்பு



2. கரியிருட்டின் கடைகோடியில்

பல்லியின் விழி தெறித்த

வெளிச்சப் பொட்டில்

துள்ளி விழநினைத்து

தொலைத்தேன் என் சுய(தம்பட்ட)த்தை

முன்னது போன்ற ‘கருப்பு & வெள்ளை'(black & white) கவிதைகளையும், பின்னது போன்ற உட்கருத்தும், ஊறுகாயும் வைத்த கவிதைகளையும் படிக்காமல் தப்பிக்க வேண்டும்.

கணினியைக் கொடுத்து, கூடவே இணைய இணைப்பை -நான் கேட்காமலேயே- கொடுத்துவிட்டு, ‘நாளைக்குள் இதை முடிக்கவேண்டும்’ என்று வேலையையும் (இதையும் நான் கேட்காமலேயே) கொடுக்கும் மேலாளரின் ‘அட்டூழிய’த்திலிருந்து தப்பிக்க வேண்டும்.

ஆமாம், நான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருக்க வேண்டும். அதனால், கணினியை விட்டுவிடுவேன்.

(கிசுகிசுப்பான குரலில் படிக்கவும்)

என் ஒரு வருட சம்பளத்தை தமிழோவியம் என் வங்கிக் கணக்குக்கு அனுப்பியதை வெளியில் யாரிடமும் சொல்லிவிடாதீர்கள்! அது ரகசியம்.

(படித்துவிட்டு சிரிப்பு வரவில்லையென்றால், அங்கங்கே ஸ்மைலி போட்டோ , பக்கத்திலிருப்பவரை கிச்சு கிச்சு மூட்டச் சொல்லியோ, பின்னணியில், டிவியில் வருவது போல ‘ஹா ஹா ஹா’ சத்தத்தை ஒலிக்கவிட்டோ , மீண்டும் படித்துப் பாருங்கள். ஒருவேளை சிரிப்பு வந்தாலும் வரலாம்.)

தமிழோவியம் நகைச்சுவைப் பகுதிக்காக போன வாரம் கிறுக்கியது.

கலாசார தேடல் Monday September 13, 2004

Posted by Pari(பரி) in பொது.
comments closed

ஒரு வழியாக நானும் ஜோதியில் ஐக்கியம் ஆகப்போகிறேன். என்ன ஜோதியா? நல்ல கேள்வி கேட்டீர்கள் போங்கள்! கலாசாரம், கலாசாரம் என்று சொல்கிறார்களே, அதுவும் இந்திய கலாசாரம் வண்ணமயமானது என்று எங்கு பார்த்தாலும் பேசிக் கொள்கிறார்களே, அப்படி என்னதான் இருக்கிறது இந்திய கலாசாரத்தில் என்று அறிந்து கொள்ள கடுகளவு ஆர்வம் இருந்து கொண்டே இருந்தது.

நம்பிக்கை, மூட நம்பிக்கை, ‘ஏன், எதற்கு?’ என்ற கேள்விகளுக்கு விடை கிடைக்காத சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள் எல்லாவற்றையும் சிறு வயதிலேயே துறந்தவனுக்கு இந்த வயதில் ஏன் இந்த வீண்வம்பு என்று தெரியவில்லை. ‘உன் நம்பிக்கை உன்னோடு, என் நம்பிக்கையின்மை என்னோடு’ என்று இருந்து கொண்டிருந்தவனுக்கு, இதைக் கண்டுபிடிக்க நெருங்கின நண்பர்களுக்கே பல ஆண்டுகள் பிடிக்குமளவுக்கு கேள்விகளுக்கு முறுவலை மட்டுமே பதிலாகக் கொண்டிருந்தவனுக்கு திடீரென இந்த ‘கலாசார தேடல்’ பித்து பிடிக்க இரண்டு காரணங்கள்: ஒன்று, தமிழ் இணைய அறிமுகம்; இரண்டு, பொதுவில் சொல்ல இயலாத சொந்த விஷயம்.

சரி, தேடலை எங்கிருந்து ஆரம்பிப்பது? ‘வாய்மொழிந்த வார்த்தை’கள் மேல் அவ்வளவாக நம்பிக்கை கிடையாது. எதையும் ஆதாரப்பூர்வமாக அணுகியே பழகிவிட்டது. புத்தகங்கள், ‘அதிகாரப்பூர்வ’ இணையத்தளங்கள், மதுரைத் திட்டத்தில் கிடைக்கும் பழைய இலக்கியங்கள்(அங்கே பாதிக்கு மேல் பக்தி இலக்கியங்கள்தான் என்று சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டுமா?) – இவைதான் மேய்ச்சல் நிலங்கள்.

சொல்ல மறந்துவிட்டேனே, தேடலின் முதல் பகுதி ‘இந்து மதம் என்றால் என்ன?’ என்பதுதான்.

Barnes & Noble, Borders என்ற இரண்டு கடைகளிலும் Eastern Religions என்ற பகுதியில் இந்து மதம் சம்பந்தப்பட்ட அத்தனை புத்தகங்களையும் இழுத்துப் போட்டுக்கொண்டு படிப்பது கிட்டத்தட்ட ஒரு அடிமைப் பழக்கமாகிவிட்டது. படிக்க எடுத்த அனைத்து புத்தகங்களிலும் ‘இந்து மதம்’ என்று ஒரு தனிப்பட்ட மதம் எதுவும் கிடையாது என்றுதான் ஆரம்பிக்கிறது! திரைப்படங்களில் ‘நிமிர்ந்து உட்காரச் செய்யும் காட்சி’ என்று சொல்வார்களே, அதே மாதிரி, ஆரம்பமே அசத்தலாக இருந்தது!

வேத காலத்தில் ஆரம்பித்து இன்றைய காலம் வரையிலான கதையைப் பல புத்தகங்களில் படித்துத் திகட்டி விட்டது. எல்லாவற்றையும் கோர்வையாக சொல்லக் கூடிய நிலை இப்போது இல்லை. ஆனால், இரண்டு எண்ணங்கள் மேலோங்கி நிற்கின்றன.

1. வர்ணாசிரம தர்மம் (கூடவே கொஞ்சம் மனு தர்மம்): வர்ணாசிரமம் பற்றி நான் என்ன சொல்ல இருக்கிறது? கிட்டத்தட்ட அனைவருக்கும் தெரிந்ததுதான்.

இது தவறு என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இருப்பவர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்: கண்களை அகலத் திறந்து பாருங்கள். அது முடியாதெனில் இப்போது போலவே தயவுசெய்து உங்கள் கூட்டுக்குள்ளேயே இருந்து கொள்ளுங்கள்.

மேலே வெள்ளை, கீழே கருப்பு என்ற வர்ணாசிரம வண்ணங்களுக்குள் இருக்கும் அக்கிரமத்தைக் கருப்பு வெள்ளையாக, -இல்லை, இல்லை- வெள்ளை கருப்பாகப்(சொல்லும்போது கூட வெள்ளைதான் முதலில் வரவேண்டும்!) பார்க்க முடியாது உங்களால்.

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்ட மரபு பின், அது எழுதப்பட்ட இயல்பால் தானாகத் திரிந்து நிற்கிறது – திரிக்கப்பட வேண்டிய வேலை அதிகம் இல்லாமலேயே. அது இன்று இமாலயமென உயர்ந்து நிற்கிறது.

அதைத் தூக்கி எறிந்துவிடச் சொல்கிற தைரியம் இருந்தால், சந்தர்ப்பவாத அரசியல்வாதிகளின் தலையை உருட்டுவதை விட்டுவிட்டு இந்து மதக் காவலர்களிடம்(அசல், போலி என யாராயிருந்தாலும்) போய்ச் சொல்லுங்கள். அவர்கள் ஊர்ப்பயணம் மேற்கொள்ளும் இடங்களில் உரக்கச் சொல்லச்சொல்லுங்கள். புனிதப் பக்கங்களிலிருந்து இந்தக் கொடுமையை நீக்கச் சொல்லிக் குரல் கொடுங்கள்.

ஓ, வேண்டாம் நில்லுங்கள்! அது உங்கள் சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட காரியமாக இருக்கலாம். முதல் படியாக, படித்துப் பல பட்டம் பெற்றும் வாழ்வியல் படிப்பில் அரிச்சுவடியில் இருக்கும் சக ‘கற்றுத் தேர்ந்தவர்களின்’ கண்களைத் திறக்கப் பாருங்கள்.

2. இன்றைய இந்து மதம்: இதிகாசங்களும், புராணங்களும் மட்டுமே இன்றைய இந்து மதத்தின் ஆதார சுருதி. சடங்குகளையும், சம்பிரதாயங்களையும் கடைப்பிடிப்பது முக்கியமாகிப் போன நிலையாகிவிட்டது.

‘பகவத் கீதை’ மகாபாரதத்தில் ஒரு இடைச்செருகல் என்ற கோணம் ஆய்வு செய்யப்பட்டதா என்பதெல்லாம் காலத்திற்கும் கேள்விக்கும் அப்பாற்பட்ட விஷயம். ISKON உபயத்தில் இன்று அது இந்துக்களின் புனித நூலாக உருவெடுத்துவிட்டது.

மற்ற இந்திய மொழிகளில் எனக்கு சுத்தமாகப் பரிச்சயம் கிடையாது. புத்தகங்களில் கிடைக்கும் மேற்கோள்களைக் கொண்டும் மதுரைத் திட்ட நூல்களைக் கொண்டும் பார்த்தால், தமிழ் அளவுக்கு வேறெங்கும் பக்திப் பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார்களா என்பது சந்தேகமே. மற்ற மதத்தினரை நிந்தனை செய்யும்(மற்ற மதம் என்றால் வெளிநாட்டு மதம் இல்லை. வைணவ, சைவ, சமண, புத்த மதங்கள்.) பாடல்களை இன்றளவும் மனமுருகிப் பாடிக் களிக்கிறார்கள் என்பதை நினைத்தால் புல்லரிக்கிறது.

ஏன், நல்லதே இல்லையா, அதைப்பற்றிப் பேசக் கூடாதா? என்று கேட்கலாம். இருக்கிறது. அவற்றைப் பற்றிப் பேச நிறையப் பேர் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்கள்.

என் தேடல் தொடரும். ஆனால், பதிவு தொடருமா என்பது அப்போதைய உளநிலையைப் பொறுத்ததே…

குறிப்பு: மேம்போக்காக மட்டுமே சொல்லியிருக்கிறேனே தவிர, சொன்ன அனைத்துக்கும் மேற்கோள் காட்ட முடியும். குருட்டாம்போக்காகச் சொல்லிவிட்டுப் போகவில்லை, அது என் வழக்கமுமில்லை என்பதையும் அறிக.

வேண்டாத வேலை Monday September 6, 2004

Posted by Pari(பரி) in பொது.
comments closed

மரத்தடி போட்டிகளுக்காக மூன்று அதிசயப் பிரசிங்கித்தனங்களைச் செய்திருக்கிறேன்.

1.புதுக்கவிதை

2.மரபுக்கவிதை

3.கட்டுரை

பாவம் நடுவர்கள், அவர்களுக்கு வேறு வழியில்லை, இந்தக் கொடுமைகளைப் படித்தே ஆக வேண்டும்; உங்கள் பாடு தேவலாம்.