jump to navigation

கதை Tuesday November 18, 2003

Posted by Pari(பரி) in பொது.
trackback

ஜெயகாந்தனின் சிறுகதைத் தொகுப்பைப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நேற்று படித்த இரண்டு கதைகள், ‘நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி’ மற்றும் ‘அபாயம்’. இரண்டும் இரண்டு துருவங்கள். முதல் கதை, இடுகாட்டின் பிணங்களைப் புதைக்கும் இடுகாட்டின் ஒரு ஓரத்தில் அவன் பராமரிக்கும் ‘நந்தவனத்தில்’ வாழும் ஒருவன், இறந்தவர்களைப் புதைக்கும் போது இறப்பைப்பற்றிக் கவலையே படாமல் மகிழ்ச்சியாக இருப்பவன், தனக்கென்று ஒரு மகன் பிறந்து அவன் சிறு பிராயத்திலேயே இறந்து விட, சிறுவனின் சடலத்தைப் புதைக்ககுழி தோண்டும்போது தான் வழக்கமாகப் பாடும் ஒரு பாடலை — வேறெங்கோ கேட்டு அவனுக்குள் ஒட்டிக் கொண்ட — பாடலைப் பாடும் போது அவனுள் ஏற்படும் மாற்றங்கள், பின்னாளில் யார் இறந்தாலும் அழுது புரள்பவனாக மாறுவது பற்றியது. இந்தப் பாடலை நீங்கள் கேட்டிருக்கக் கூடும்.


நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி – அவன்

நாலாறு மாதமாய்க் குயவனை வேண்டிக்

கொண்டு வந்தானொரு தோண்டி – அதைக்

கூத்தாடிக் கூத்தாடி போட்டுடைத்தாண்டி

இரண்டாம் கதை ‘அபாயம்’, மகா நகைச்சுவையான கதை. கிராமங்களில் ‘அமுக்கு பிசாசு’, ‘ஆளடிச்சான் பிசாசு’ போன்றவைகளுக்கு, அதாவது அவை பற்றிய கதைகளுக்குப் பஞ்சமே இல்ல. இந்தக் கதையில் ‘பாலத்தடியான்’ என்னும் ‘அமுக்குப் பிசாசு’ உருவானது பற்றிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஆற்றங்கரை ஓரத்தில் அமைந்திருக்கிறது அந்தக்கிராமத்தின் ரயிலடி. ரயில்வே பாலத்தைக் கடந்துதான் ஊருக்குள் செல்ல வேண்டும். பாலத்திலிருந்து சற்று தூரத்தில், வளைவில் தண்ணீர் ஓடும் திசையில் ஒரு அரசமரம் இருக்கிறது (அட, பிள்ளையார் இல்லாமலா?). பாலத்திலிருந்து குதித்து மூச்சு விடாமல் தண்ணீருக்குள்ளே நீந்தி அந்த அரசமரத்தில் கரையேர வேண்டும் – ஒரு வாண்டை சாட்சியாக வைத்து ஒரு வாண்டு இன்னொரு வாண்டிடம் பந்தயம் வைக்கிறது(மொத்தம் மூனு வாண்டு கணக்கு வந்திச்சா?). ஆச்சு, வெற்றி வாகை சூடியாயிற்று, என்ன சிலர் வேடிக்கைப் பார்த்து விட்டார்கள். குதித்தவன் எங்கு கரையேறுவான் என்று அவர்களுக்கெப்படித் தெரியும்? மூழ்கிவிட்டான். தேடிப்பார்த்தும் கிடைக்கவில்லை. உருவானார் மிஸ்டர் ‘பாலத்தடியான்’! கூடவே கோயிலும். அன்றிலிருந்து பாலத்திலிருந்து எட்டிப் பார்க்க, குதிக்க ஊராட்சிக் கமிஷனர் கண்டிப்பான உத்தரவுடன் ஒரு அறிவுப்புப் பலகையும் வைத்தாயிற்று.

சிறு வயதில் கேட்ட பேய் பிசாசு கதைகள் (உ)பயத்தால் ராத்திரியில் ஒண்ணுக்கு போவதென்றால் வீட்டு வாசலில் தான் 🙂

தலையாரி வேலை பார்த்த ஒருவர் பேய் அறைந்து இறந்த கதை இன்னும் ஊரில் உலவிக் கொண்டிருக்கிறது. ராத்திரியில் காற்றில் எதாவது அசைந்தால் அது பேயாக இருக்குமோ என்ற பயம், ஊருக்குப் போனால் இன்னும் இருக்கலாம் 🙂

Advertisements
%d bloggers like this: