jump to navigation

விழியிலே தெரிவது Wednesday October 29, 2003

Posted by Pari(பரி) in பொது.
trackback

இளவயதில் ஜன்னலோர பஸ் பிரயாணம் ஒரு சுகமான அனுபவம். சர் சர்ரென்று கைக்கெட்டும் தூரத்தில் எதிர் திசையில் போகும் பஸ்கள், வேகமாக நகரும் சாலையோர மரங்கள், மெது மெதுவாக கணணைவிட்டு மறையும் தூரத்து வயல்களை முகத்தில் அறைந்து தலையைக் கலைக்கும் காற்றை சுவாசித்துக் கொண்டே பயணிப்பது தனி அனுபவம்.

ஒரு மாத கோடை விடுமுறையில் தாத்தா வீட்டிற்குச் சென்று ஊருக்குத் திரும்பினால் ஏகப்பட்ட மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு இருக்கும். பக்கத்து ஊர் தியேட்டரில் படம் மாறியிருக்கும். ‘இன்று கடைசி’ நோட்டீஸை போகும்போதே பார்த்திருந்தாலும் அதுவும் ஒரு மாற்றமே. ஒரு மாதமாக பார்க்காத கூட்டாளிகள் கொஞ்சம் இளைத்துவிட்டது போல் இருக்கும். உடனடியாக அவர்களுடன் விளையாட்டில் ஐக்கியமாகிவிட முடியாது. சொந்த வீடு கூட புதிதாய்த்தோன்றும்.

புலம்பெயர்ந்து அயல் நாட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் இப்போது, விடுமுறையில் ஊருக்குச் செல்லும்போதும் அதே உணர்வு. முக்கியமாக சென்னையில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்கள். என்னதான் செய்தித்தாள்களையும் பத்திரிகைகளையும் இணையத்தில் படித்தாலும் அவை காட்சியளவில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை. படங்களைப் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளவும் வகையில்லை. காரணம் மிகைப்படுத்தப்பட்ட காட்சியமைப்புகள்.

இந்த மாற்றங்களைக் கண்டு ஏன் வியக்கிறோம்? ·போட்டோகிராபர் பரிமாணம் எடுக்கும் மனமே காரணம். புறப்படும் வரையில் இருக்கும் ஊரின் காட்சி அப்படியே மனதில் பதிந்து விடுகிறது. தண்ணியில்லாக் காட்டிலோ தண்ணியிலேயே மிதக்கும் ஊரிலோ இருக்கும்போது வீட்டு நினைவு வந்தால் மனதில் பதிந்த அந்தக் கடைசிக் காட்சி நிழலாடுகிறது. எத்தனை ஆண்டுகளானாலும் அந்தக் காட்சி மாற வழியில்லை. திரும்பிப் போய்ப் பார்த்தால் ஊரில் பல மாற்றங்கள். மனதில் இருக்கும் படத்திற்கும், காணும் காட்சிக்குமிடையே ‘ஆறு வித்தியாசங்கள்’ கண்டுபிடிக்கத் தூண்டுகிறது. ஒரு காலத்தில் ‘விழியில் விழுந்து இதயம் நுழைந்து உயிரில் கலந்த’ முன்னாள் காதலன்/காதலி முகம் இப்போது மாறியிருக்கும். விழியால் ‘நலந்தானா நலந்தானா’ என்று பாட வேண்டியிருக்கலாம்.

Advertisements
%d bloggers like this: